IPB

ยินดีต้อนรับ ( เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก )

 
Reply to this topicStart new topic
บังเอิญ
หมอยเกรียน
โพสต์ Sep 24 2019, 11:16 PM
โพสต์ #1


หมอยทรงพุ่ม
***

กลุ่ม : แม่ทัพปราบเกรียน
โพสต์ : 137
เป็นสมาชิกเมื่อ : 26-May 17
จาก : หี
หมายเลขสมาชิก : 25,743



กริ๊ง ... กริ๊ง ....
เสียงกระดิ่งที่ถูกติดอยู่มุมประตู ในคาเฟ่ดังขึ้น ปลุกให้ฉันตื่นขึ้นจากภวังค์ แต่ ฉันยังคงนั่งเท้าคางและเหม่อมองออกไปนอกกระจก ไกลออกไป ในขณะที่หิมะค่อยๆทยอยตกลงมา ห่มคลุมสิ่งต่างๆ ฉันนึกถึง ... นึกถึงคนคน หนึ่ง นี่ฉันกำลังจะเล่านิทานให้พวกเธอฟังอีกแล้วสินะ อย่าเพิ่งเบื่อกันนะ มันเป็นเรื่องเมื่อปีที่แล้วนี่เอง ในขณะที่ฉันกำลังนั่งจิบกาแฟ และตื่นเต้นกับเค้กช๊อกโกแลต ที่สอดใส้ช๊อดโกแลต และเคลือบด้วยช๊อกโกแลต จู่ๆ ก็มีเสียงผุ้ชายดังขึ้น เขาทักฉันอย่างคุ้นเคย
"เอ้า บีบี้ นี่มันช่างบังเอิญจริง เหมือนพระเจ้าดลใจให้เรามาเจอกัน ผมคิดถึงคุณมาก"
นรก ฉันคิดในใจ
ในขญะที่ช้อนในมือร่วงลง เปรียบเสมือนความสุขที่หมดลง
" ...แซม ... " ฉันเรียกชื่อเขาอย่างแผวเบา
ในขณะที่เริ่มสำรวจหน้าตาเค้า แลดูหยาบกร้าน ไม่เหมือนเก่า ร่างกายที่เคยผ่องแผ้ว เต็มไปด้วยรอยหยาบกร้านจากการถูกทำลายโดยโลกที่เผชิญ แผลเป็น ผมกระเซอะกระเซิง ต่างจากเดิม พระเจ้า นี่เค้าผ่านสงครามที่ไหนมาหรือเปล่า ...
"5 ปีแล้วนะ ที่ผมไม่ได้เจอคุณ ผมคิดถึงคุณตลอดเวลา ผมดีใจมากๆที่ได้เจอคุณในวันนี้ โอ้ว บีบี้น้อยของผม" เขาพูดพลางนั่งลงบนโซฟาสีตุ่นตรงข้ามฉัน มีเพียงแววตาที่เป็นประกาย เหมือนเด็กใด้ของเล่นไหม่เท่านั้น ที่ยังคงเดิม
"ผม ... คือ ผมขอโทษ บีบี้ ผมไม่สามารถทำตามคำสัญญาที่ให้ใว้กับคุณได้ ชีวิตของผมตอนนี้มันป่นปี้ไปหมด คือ ผม .. ไม่รู้ว่าควรพูดไหม แต่ ผม .. ผมคงได้แต่ขอโทษ ผมอยากเริ่มต้นใหม่ และมันคงเป็นคุณ ที่ช่วยผมได้" แววตาของเขาเศร้าลง
"ถ้ามีอะไรที่ฉันช่วยคุณใด้ แม้จะเพียงเล็กน้อย ลองบอกมาเถอะค่ะ แซม เล่ามาเลย ฉันรับฟังได้หมด"
.. เขาลิงโลดเหมือนเด็กที่ได้ของเล่นใหม่
"คือ ... ผมไม่รู้จากตรงไหนดี ชีวิตผม ทางเลือกผม ผมทำมันพัง คือ ผมอยากจะบอกคุณก่อนนะว่า มีไม่กี่อย่างในชีวิตของคนเราที่ทำไห้เกิด *จุดเปลี่ยน* มันอาจจะเป็นสิ่งเล็กๆสิ่งเดียวที่ทำไห้ดีขึ้น หรือแย่ลง ในชีวิต ของผม มันเลวร้ายลง มันเริ่มจากผมหนีทหาร เพราะโดนผู้คุมขี้เมาซ้อม และ ผมต้องกลับมาติดคุกทหารก่อนจะโดนซ้อมอีก 2-3 รอบ และ เพิ่มข้อหาเฮ็งซวยอีก ข้อสองข้อ คุณรู้ใหม ในนั้นน่ะ มีทุกๆอย่างเลยแหละ ตั้งแต่คนที่คุณไม่คิดว่าจะติดคุกบ้าๆนี่ได้เลย จนถึงคนที่คุณคิดว่า แค่ติดคงไม่พอ ในคุกนี่เต็มไปด้วยคนที่ทำความผิดในรูปแบบต่างๆ และ คุณไม่มีสิทธิ์เลือกเพื่อนได้หรอกนะ และผม เริ่มรู้จักกับคำว่า ยาเสพติดในนั้น คุณรู้ไหมยาในคุกหาง่ายกว่าข้าวซะอีก และพระเจ้า คุณรู้อะไรไหมผมติดยากับเพื่อนในคุกของผม"
พระช่วย ฉันอุทานเบาๆในใจ ใช่ ฉันตกใจมาก และแปลกใจกว่าเมื่อเขาเล่ามันเหมือนเรื่องปรกติ
"ยังไม่หมดนะ" ^__^
หือออออ ฉันเริ่มเครียด ในขณะที่เอามือเลื่อนเค้กชิ้นโปรดซึ้งอักแน่นด้วยความสุขของฉันไปอีกฟากของโต๊ะ
"ผมก็หนีอีก รอบนึง และเริ่มเสพติดยาอย่างจริงจัง เกือบทุกรูปแบบ พระเจ้าในความต้องการนั้น ผมทรมานมาก แต่ผมก็ทำมัน จนสุดท้าย ผมเกือบจะโดนจับ แต่ผมสู้และหนีมาได้ ผมทรมานในใจ ทุกๆเวลาที่วิ่ง ทุกๆก้าวที่เดิน ทุกๆกำแพงตึกที่ผ่าน แต่ผมหยุดไม่ได้แล้ว" เขาหยุดพูดด้วยสายตาที่มุ่งมั่น
"ผมหยุดไม่ได้จริงๆ แม้กระทั่งสาวน้อยผู้น่ารัก ผมคิด ถ้าผมลองฉุดเธอ จะเป็นยังไงนะ ผมลองทำ มันตื่นเต้น อดรินาลีนสูบฉีด แต่ มันไม่ไช่ ผมจึงปล่อยเธอไป และยังมีอีกเยอะเลยนะ ใน 5 ปีเนี่ย"
คุณพระ ฉันอุทานในใจ
"และในชีวิตที่ต่อสู้ ผมคิดถึงคุณมาตลอด ผมไม่อาจขอให้คุณกลับมาคบกับผม แต่ ในวันนี้ผมมีวามสุขที่สุด ที่ไดเจอ ได้คุยกับคุณ"
หลังจากที่เรา 2 คนนิ่งเงียบสักพัก ฉันยกมือสั่งของกับเด็กเสิร์พ
"กาแฟร้อน กับเขาช๊อกโกแลตอีกที่ค่ะ"
"แซมคะ ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่นะคะ" ฉันยิ้มตอบอย่างงดงามดังเช่นที่เคยๆ
ในขณะที่ฉันเดินออกมา ค่อยๆตรงไปที่ห้องน้ำฉันคิด คิดถึงแซมคนเดิมเมื่อ 5 ปีที่แล้ว เด็กหนุ่มที่ดูสดใส ร่าเริง สุภาพอ่อนโยนกับผู้หญิงมาก เขาทนุถนอมฉัน ฉันรักเค้า เขายังเด็ก เขายังเรียนอยู่ เขาพร้อมเติบโตตามความฝัน ฝัน ... ฝันที่งดงาม ทำงาน และยืนอยู่บนความมั่นคง แต่ มันเมื่อไหร่กันนะที่ความฝันของเด็กหนุ่มผู้งดงามเช่นนี้ มันเลือนลาง เมื่อใดกันนะที่โชคชะตามันกลั่นแกล้ง และบีบทางเลือกเรา เมื่อไหร่กันนะที่ความฝันเรามันเริ่มขุ่นมัวและดำมืด
ฉันเรียกเด็กเสิร์พมา เขียนข้อความล็กๆใส่กระดาษ พร้อมจ่ายเงิน ค่ากาแฟมื้อนี้ให้ แล้วสั่งให้เขายื่นให้ผู้ชายใส่เสื้อหนังสีน้ำตาล ที่กำลังดื่มด่ำกับเค้ก อยู่นั้น ... ฉันมองแผ่นหลังเขาครั้งสุดท้าย ...
--------------------------------------------------------------
ถึงแซม ...ผู้ที่ฉันเคยรัก
ฉันขอโทษที่จากมาโดยไม่ได้บอกกล่าว ในใจฉัน มันช้ำเหลือทนกับสิ่งที่คุณเผชิญ ฉันเสียใจกับสิ่งที่คุณเจอ เสียใจกับทางเลือกที่คุณเลือก แต่คุณรู้ไหม ฉันยังคงเห็น เห็นเด็กหนุ่มแซมมี่ตัวน้อยในดวงตาของคุณ เค้ายังคงรอความฝันของคุณอยู่ คุณยังคงเป็นคนที่ฉันคิดถึง แม้เมื่อเราอาจจะไม่ได้เจอกันแล้ว ฉันอยากให้คุณลองเลือกอีกครั้งค่ะ แซม ลองดู มันยังไม่สายที่คุณจะล่องลอยตามฝัน ฉันยังคงเชื่อมั่นในตัวคุณ ส่วนฉัน ก็เลือกในเส้นทางของฉันแล้ว รักคุณเสมอ
----------------------------------------------------------------
Go to the top of the page
 
+Quote Post
ไข่สั่งมา
โพสต์ Oct 23 2019, 08:23 PM
โพสต์ #2


วันเดอร์ควย
***

กลุ่ม : แม่ทัพปราบเกรียน
โพสต์ : 775
เป็นสมาชิกเมื่อ : 23-April 12
จาก : ?
หมายเลขสมาชิก : 4,342



เคาะบรรทัดให้ด้วย อ่านยากสัด
Go to the top of the page
 
+Quote Post

Reply to this topicStart new topic
มี 1 คน กำลังอ่านหัวข้อนี้ (บุลคลทั่วไป 1 คน และ 0 สมาชิกที่ไม่เปิดเผยตัว)
สมาชิก 0 คน คือ :

 



ไม่มีภาพประกอบ IPB Thai v1.236.Fx1: 22nd February 2020 - 02:05 AM